♦️ضرورت به ‏کارگیری ظرفیت‏ های نظام آموزش رسمی برای طرح این مباحث

?چند سالی است با طرح ملی  گفتمان نخبگان علوم انسانی که در راستای تحول علوم انسانی و زمینه‌سازی علوم انسانی اسلامی برنامه‌ریزی و اجرا شده است، همکاری داشته‌ام. “گزینش دانشجویان نخبه از دانشگاه‌های سراسر کشور، برنامه‌ریزی برای سال‌های مختلف تحصیلی، طیف گسترده برنامه‌های آموزشی، بازنگری سالانه در محتوا و نحوه اجرای برنامه‌ها و زمینه‌سازی برای ارتباط مستقیم با نظریه‌پردازان تحول در علوم انسانی و علوم انسانی اسلامی در ایران از ویژگی‌های مثبت این طرح است”. امیدوارم این تلاش‌ها موجب شود نخبگان شرکت‌کننده در آن، بتوانند مروج ایده #تحول_علوم_انسانی و حرکت به سمت علوم انسانی اسلامی در بین دانشجویان هم‌دوره خود باشند.

?نکته ‏ای که لازم است در کنار برگزاری چنین دوره ‏هایی مورد توجه قرار گیرد این است که تا زمانی که این نوع برنامه‌های آموزشی و فرهنگی در قالب فوق‌برنامه برگزار می‏ شود، نمی‌تواند در فضای  آموزشی دانشگاه تأثیر قابل توجهی داشته باشد. بر این اساس، شایسته است مراکز برگزار کننده بکوشند در گام اول از ظرفیت دروس موجود در دانشگاه برای تحقق اهدافشان استفاده کنند. برای مثال، دروس معارف اسلامی این ظرفیت را دارند که با اصلاحاتی متناسب با رشته‌های مختلف، در راستای اهداف مذکور تأثیرگذار باشند. در گام دوم، با شناسایی ظرفیت‌های مغفول، از آنها استفاده شود. مثلاً امکان ارائه دو درس  تاریخ و  فلسفه علم برای دانشجویان رشته‌های مختلف وجود دارد که معمولاً در دانشگاه‌ها از این ظرفیت استفاده‌ای نمی‌شود. گام سوم نیز تعریف و راه‌اندازی واحدهای درسی جدیدی با سرفصل‌های مشخص و تدوین متون درسی مورد نیاز برای آن‏ها است.

?یکی دیگر از نکاتی که لازم است مورد توجه قرار گیرد این است که جای برخی آموزش‏ها در غالب این دوره‌ها خالی است. برای مثال، روش‏های یافتن منابع مورد نیاز، مهارت جمع ‏بندی و نقادی مباحث مطرح‏ شده در دوره‌های آموزشی که مستلزم آشنایی با مهارت  تفکر انتقادی است، مهارت نگارش از مواردی است که به گمان بنده شایسته است برای آن برنامه ‏ریزی شود.

?نکته آخر هم اینکه تدارک بستری در  فضای مجازی برای ارتباط مکتوب دانشجویان شرکت‏ کننده در این دوره و طرح ایده‌ها و نقدهایشان می‌تواند به هم‏افزایی فکری دانشجویان کمک کند.